“Her türlü iyilik bir evde toplanmış ve onun anahtarı tevazu olmuştur. Her türlü kötülük de bir evde toplanmış ve onun anahtarı da kibir olmuştur.” diyor bir büyüğümüz.
Yaradan, insanoğlunu en güzel fıtrat üzere yaratmış ve doğumundan itibaren her türlü hasletin ya da afetin, üzerine nakış gibi işlenmesi mümkün olan bir özellik vermiştir. Tertemizdir doğduğumuzda hayat sayfamız. Zaman ilerledikçe üzerine işlenen nakışlar belirler kim olacağımızı ve nasıl bir hayat sürdüreceğimizi. Daha küçük yaşlardan itibaren en yakın çevremiz olan ailemizin işlemesiyle başlar sayfalarda nakışlar şekillenmeye. Farkında değilizdir ve müdahale şansımız yoktur o yaşlarda işlenen hiç bir nakışa. Fakat yaş ilerleyip de her şeyin farkına vardığımızda artık bizizdir baş nakkaş. Birer birer çizeriz hayat sayfamıza istediğimiz nakışları. Sevgi, saygı, hoşgörü, şefkat, doğruluk, yardımseverlik, fedakârlık, en güzel nakışlardandır hayat sayfamıza işlenmesi gereken.
Hayatı boyunca huzur ve mutluluk içinde yaşamanın, Yaradan’ın ve diğer tüm canlıların rızasını kazanmanın belki de olmazsa olmazlarıdır tüm bu hasletler. İşte insanoğlu tüm bu güzellikleri kendinde toplayabilmesi, hayattan keyif alıp mutlu olabilmesi için öncelikle kanaatkâr ve tevazu sahibi olması gerekmektedir. Mütevazi olunursa açılır tüm iyilik ve güzelliklerin toplandığı odanın kapısı ve ancak o zaman tüm bu hasletler varlığını gösterir insanoğlunun gönlünde. Rabbin tüm bunlarda gizlemiş hayatın mutluluk sırrını. Sana düşen sadece tevazu göstermektir. Bilmez misin ki tevazu sahibi olduğunda affedici olacağını; sabır, rıza, hamd ve şükrün vazgeçilmezlerin olacağını. Bilmez misin ki kimseyi aşağılamayıp insan yerine koyacağını. O halde eyy insanoğlu, nedir bu hırs, nedir bu kanaatsizlik? Eğer yoksa gönlünde azıcık tevazu, dünyaları verseler olamazsın ne mutlu ne de huzurlu. Açamazsın o kapıyı ve çıkaramazsın o odadaki tüm değerleri. Ve eğer kanaat etmiyorsan sahip olduklarına, hırs varsa en doyumsuzundan, tevazu yoksa gönlünde, işte o zaman dünya olur sana bir çilehane…