Köyümün şehidi, Piyade Uzm. Onb. Mehmet Köklü.
Topraklarımın şehidi.
Bakıyorum ACI’sına “ACI aynı ACI.”
Şehit köyümün şehidi ama ne farkı var başka köylerin şehitlerinden.
Adresi, ikametgahı, yaşadığı yer neresi olursa olsun, vatan evladı şehit düşmüş toprağın kara bağrına.
Yozgat’ın Akdağmadeni İlçesi Özer Köyü’nden Mehmet Köklü.
Ama acının adresi yoktu tüm Türkiye için.
Tarifi mümkün olmayan acı.
Ülkenin bekası, milletin bölünmez bütünlüğü uğruna verilen mücadelenin kahraman neferlerinden oldu Mehmet…
O Şehit Mehmet.
Sadece kahramanlığı ile değil şahadeti ile de milletine şefaat edecek.
Akdağmadeni’nde mahşeri bir kalabalık yolcu etti Mehmet’i son yolculuğuna.
Yüreğine kor düşmüş annenin acısını paylaşan insanlar ordusu.
Bir annenin yüreğine düşerse acı şelaleler düşse soğutur mu?
Ama o anne ki Yüce Allan’ın cenneti ayaklarının altına bahşettiği kıymetli ruha sahip eli öpülesi yiğit kadın.
Onun yüreğindeki ateş ancak şükür ve dua ile kor olur.
O kordaki şükür yakar kavurur ihaneti.

Akdağmadeni yöneticisi, vatandaşı ile bir oldu o gün şehit anası Gülay Köklü’nün acısını paylaştı.
Onun vakur duruşu kalbindeki sarsılmaz inanç ve o kalabalık ordunun duası ile hayat buldu.
Ateş düştüğü yeri yakar, bilirim ki şuan kaleme aldığım hiçbir kelimenin kifayeti yok.
Ve bilirim ki şehit anasının yüreğindeki ateş ihaneti yakar kül eder.
Son yıllarda maalesef kaybetmeye başladığımız hassasiyetlerin başında şehide ve onun emanetlerine bakış açımız geliyor.
Onların yanında olmak, acılarına gark olmak, dokunabilmek.
Dokunmadan hissedemeyiz.
Akdağmadenli o şehit annesinin yüreğine dokundu.
Mevla sabırlar versin.
Gücünü, kuvvetini, sabrını artırsın.
VATAN SAĞOLSUN.