Baharda toplanan efelik yemlik
Odun ateşinde demlenen demlik
Nerde kaldı selam ile haremlik
Unutuldu beyim mazi de kaldı

Davul zurna ile toplanan kızlar
Yavukluya gizli kırpılan gözler
İçinden gülmeler utangaç sözler
Yaralı yürekte sızı da kaldı

Nişancı'ya tahin helvası, ekmek
Düğüncü'ye köfte aşından yemek
Kutnu kumaştan üç peştemal dikmek
Analar dikmiyor kızı da kaldı

Anam ayda iki ıstar ıyardı
Kah çabutlar dilip kah ip boyardı
Bir yatağa üç dört kardeş sığardı
Yün yatak yorganım yazıda kaldı

Arefede saca döşenen çörek
Giderdi odaya siniyle börek
O örfü âdeti yaşatmak gerek
Çoğunu unuttuk azı da kaldı

İmeceye gelir gençler erinden
Çıkar mani bir gelin bir görümden
Sevdaya tutulan söyler derinden
Gayri bağlama yok sazı da kaldı

Amiri memuru yok hepsi ırgat
Aklıma geldikçe basıyor fırgat
Bari sen bizleri unutma Yozgat
Toprağa hasretiz tozu da kaldı

Er tırpana geçer hatun kalıca
Ölçekte baş vurduk karış kulaca
Meyve yoktu rabet ahlat alıca
Gönlüm yemlik ile pazı da kaldı

Damat gelin torun geniş aile
Tatlıydı kurumuş ekmekler bile
Herkes birbirine kuruyor hile
Mutlu aile pozu dizi de kaldı

Aras'ım mahrumum sıcak çorbadan
Yerlerdi yoğurtu süzüp torbadan
Giyerlerdi giysi beyaz urbadan
Kenarı bozuldu bezi de kaldı