Bir gazeteci için, zor olan başlangıç ve veda yazısıdır… Dostumuz Zafer ÖZIŞIK, acar gazeteci Tarık YILMAZ, “Kalemini neden paslandırıyorsun, Çamlık hepimizin, Yozgatlının gazetesi’’ dediklerinde;Ya Bismillahirrahmanirrahim dedim… Merhaba diyerek de ilk yazımıza başlayalım…

Günümüzde kalemini satmayan, çıkar için kalem oynatmayan gazeteci sayısı azalmıştır, bundan dolayı da çoğu gazeteci ve gazetelerde inanılırlıklarını kaybetmişlerdir. Gazeteci kulak duyumu ile yazmaz, belgeyle, olaya şahit olmakla kalem oynatır… Hele ki, bu yerel gazete ise A’dan Z’ ye haber ve yazı su katmasız doğruluk içermelidir…

Bizim kalemimizin özünü yazmak gerekirse,Eğilmeyiz, bükülmeyiz… Önce vatan deriz, Atatürk devrimlerine sarılırız,Kuvâ-yi Milliye ruhu taşırız, Ülkümüz vatan, millet sevdasıdır. Can kardeşim Saygı ÖZTÜRK “Abi neden köşe yazmıyorsun,söz ile başla sazla bitir…’’ sözleri yolumuzu aydınlattı…Sözle başlayıp, saz çalmayı bilmesem de rahmetli Nida Tüfekçi’nin saz nağmeleriyle yazımızı tamamlayalım;‘‘Dersini almış da ediyor ezber…’’