Yapmakta olduğum araştırma için bir esnaf ziyaretimde çok ilginç bir olayla karşılaştım.
Buradan hareketle yaşadığım anı sizlerle paylaşmak istiyorum. Tabi ki yüksek müsaadelerinizle.
Bire bir araştırma olduğu için doğal olarak kes kopyala yapıştır da olmayacak.
Ziyaretim aslında sanatsal bir ziyaretti fakat konu birden eskilere gitti.
Eskilere giden konularda mutlaka rahmetli sözü kullanılır. Bu bir türde hatırlamak ve yaad etmek maksatlıdır.
Konuyu anlatan arkadaş kesinlikle isim vermedi. Aslında bu da çok hoş ve asil bir davranıştı. Dolayısıyla benimde sormam olmazdı. Bende öyle yaptım. Lütfen sizde kim olduğu hakkında meraklanmayın.
-Rahmetli babam zamanında dara düşen bir arkadaşına yardımcı olmak için kolları sıvamıştı ben o zaman henüz 15-16 yaşlarında idim.
-Çok iyi hatırlıyorum; Eline bir dosya kâğıdı aldı ve ilk başa kendi ismini yazdı. İsminin karşısına da şimdilerde bile hatırı sayılır bir miktar para yazdı.
-Sonra komşularımıza, hatırının geçtiği insanlara ya giderek ya da telefon ederek para toplamaya başladı.
-Yüklüce bir para toplandı.
-Toparlanan yüklüce parayı ve hazırladığı listeyi darda olan arkadaşına babam kendi eli ile gizlice verdi.
-Toparlanan paralar rahmetli babamın yine rahmetli olan arkadaşının çok işine yaradı ve işlerini toparladı.
-Artık eskisi gibi düzenli bir işi olmuş, iş yeri normale dönmüştü. Bu olaya da en çok komşularımız ve biz seviniyorduk.
-Zaman zuhur etti ve işleri düzelen rahmetlik amca ile babam çok büyük bir problem yaşadı.
-Babamın konuya üzüldüğünü görünce;
-Baba sen ne yaptın, amca ne yaptı gördünmü?
-Dedim…
-Keşke de demeseydim.
Çok sert bir bakıştan sonra, bana bu işin sadece Allah rızası için yapıldığını dolayısıyla insanların yaptığının bir öneminin olmadığını söyleyince ben duramadım ve sordum.
-Peki neden üzülüyorsun?
-Kendime değil arkadaşıma üzülüyorum.
-İyi ama baba yaptığına değil de arkadaşına nasıl üzülürsün.
Bak oğul!
-Yaptığın işi ticaret olarak düşünme, çünkü ben bunu ticaret olarak değil Allah rızası için yaptım. Bu bir insanlık görevi, arkadaşıma üzülüyorum çünkü yaptığı hareketle günah işlemiş oldu.
-Tabi ki ben çok şaşırmıştım!...
Bu şekilde bir konuşmadan sonra iş yerinden ayrıldım. Bende tek bir düşünce ve olaydan çıkardığım ders kaldı.
Yapacağın her işte Allah rızasını gözetmek, İnsanlar mutlu olsun diye yanlış iş yapmamak, gerektiğini anladım.
Yapacağınız tüm işlerin hayra vesile olmasın temennisiyle. Hoş kalın hoşça kalın.