Yozgat, ilçeler, belediyeler…

Hatta Türkiye’nin önemli şehirleri, büyük şehirleri.

Bakın ekonomik yapılarına öyle bir borç yüküne sahipler ki, adeta Türkiye ekonomisinin kamburu ‘borçlu belediyeler’.

Bu da demek oluyor ki, 31 Mart akşamı (Bazı belediyeleri istisna tutuyorum) pek çok belediye başkanı başkanlık makamı ile birlikte dağlar gibi borç yükünün de sahibi olacak!

Bu gün onlarca hatta yüzlerce proje açıklayan, olmadık -sözde- projeleri kamuoyuna yapmış gibi sunan ancak pek çoğunun anlamına dahi haiz olmayan başkan adayları makama oturduğunda parasız proje hayata geçirmenin aslında mümkün olmadığını görecek.

Ve, kuru sıkı seçim çalışması yürütmekten borç yükü altında makam aracı ile o program bu programa gitmekten başka bir işe yaramadığını görecek.

O yüzden etraftaki adaylara seçime bir hafta kalmışken durup durup bir yerlerden proje üretmek yerine Ayşe Teyze, Mehmet Amca, Öğretmen Mustafa, Komşu Ali Bey’e bir selam, tebessüm dolu bir sohbetten başka bir şey arayış içerisine girmemelerini tavsiye ediyorum.

Şu sıra Yozgat dahil pek çok yerde adaylardan ziyade etraf ve tarafları ısrarla insanları ayrıştırmaya, ötekileştirmeye çalışıyor.

Hatta öyle ileri gidiyorlar ki tehditler havada uçuşuyor.

İlçelerden gelen haberler akıllara zarar.

Sözleşmeli çalışanlar, esnaflar, memurlar hatta rakip adayın evladı, akrabası tehdit ediliyor.

İnanmak istemiyorum, bu kadar hırs, bu denli gözü dönmüşlük, insanların ekmeği ile oynayabilecek böylesine alçak bir düşünceyi hiçbir siyasi parti ve adaya yakıştıramıyorum.

Tanıdıklarım, ya da bir şekilde haberini yazma fırsatımız olan hiçbir adayın böylesine karanlık bir düşünce sahip olacağını zannetmiyorum ki.

Velev ki böyle bir düşünce içerisinde olan, yanılgıya düşen var, ivedilikle vicdana ve insanlık moduna dönmeye davet ediyorum.