Âhu zarım yeryüzüne yayıldı,
Etme bu cefayı, öldürme beni,
Derdim sıralandı, günüm sayıldı,
Etme bu cefayı, öldürme beni.

Cerrahlara ciğerimi söktürdün,
Oğrun oğrun gözyaşımı döktürdün,
Yedi sülâlene boyun büktürdün,
Etme bu cefayı, öldürme beni.

Mestâne gözlerin mest eder beni,
Sanki bu canıma kast eder beni,
Ayaklar altında post eder beni,
Etme bu cefayı, öldürme beni.

Deli gönül bu sevdadan bıkar mı?
Senin aşkın yüreğimden çıkar mı?
Kınalı parmağı eller sıkar mı?
Etme bu cefayı, öldürme beni.

Ben var iken meyil etme ellere,
Aşkımızı destan etme dillere,
Mecnun’a dönderip atma çöllere,
Etme bu cefayı, öldürme beni.

Sürüldüm, savruldum harman sendedir,
Urganım yağlandı ferman sendedir,
Benim bu derdime derman sendedir,
Etme bu cefayı, öldürme beni.

Destur ver de gül yüzünü göreyim,
Dost bağının güllerini dereyim,
Şu dünyada muradıma ereyim,
Etme bu cefayı, öldürme beni.

Güzel sevmek yiğitliğin şanından,
Gece gündüz ayrılır mı yanından,
ZAMANÎ’yi usandırma canından,
Etme bu cefayı, öldürme beni

ŞAİR ZAMANÎ