Para, belki de bu dünyada anlayabileceğim en son konu.
Parayla 6 yaşında sırtında boya sandığı ile tanışmış ancak bir türlü alışamamış, son artışlara kadar döviz kuruna bakmayan, düğünler dışında çeyreğin fiyatından haberdar olmayan biriyim.
Ülkemin ve Yozgat’ımın ekonomik yapısına, dinamiklerine dair hassasiyetim olsa da ekonominin sayıl yüzüne uzağım.
15 Temmuz sonrası Türkiye üzerinde uygulanan en büyük darbe kalkışmalarından bir tanesini yaşıyoruz şu sıra.
Şaka gibi,
İnanası gelmiyor insanın,
Akıl almıyor,
Fikirler idrak etmekte zorlanıyor,
Lakin gerçek o ki, BATI, yani gözü dönmüş Haçlı, kılıçla, silahla, tankla, topla, entrika ile dize getiremediği Türkiye’yi para ile dize getirmeye çalışıyor.
Üretmeyen, dışa bağımlı yaşayan Türkiye’yi para ile kontrol altına almaya, sindirmeye, boyun eğdirmeye çalışıyor.
Batı Batılılığını yapıyor peki ya biz?
En basit örnek vereyim size; köylünün yumurtayı, ekmeği, sebzeyi, meyveyi şehirden alır hale geldiği bir dönem yaşıyoruz.
Maalesef üreten bir Türkiye değil, tüketen patatesinden soğanına, kurbanlık koçuna kadar dışa bağımlı,
İçerde de spekülatörler yüzünden kendi ürettiğinin altında inim inim inleyen bir Türkiye var.
Üretmeyen Türkiye istiyorlardı oldu.
Ürettiğini kendi insanına zehir zıkkım eden, aracının devletine kafa tuttuğu bir Türkiye.
Ki, bu gün dövizin artışındaki sebepler tek başına BATI’nın oyunu değil, içerdeki alçakların da buna zemin hazırlamasından kaynaklı.
Gelelim işin acı durumuna.
Paranın dini, imanı, milliyeti olmaz biliyoruz.
Peki ya bizim?
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan her fırsatta ‘dövizlerinizi bozdurun’ çağrısında bulunuyor.
Amaç, döviz oyunları karşısında bir nebze olsun gard oluşturmak.
Ben, bu çağrının özellikle iş dünyasında çok fazla yankı uyandırdığına inanmıyorum.
Maalesef, mevzu bahis para ve rant olduğunda çok fazla vatan millet sakarya durumları olmuyor.
Olmuyor, çünkü Yozgat’ta çevremi gözlemliyorum.
Elindeki üç-beş çeyrek altından kazanacağı 50-100 liranın keyfini çıkaranları gördükçe nutkum tutuluyor.
İçten içe biraz daha artsın duygu dünyasında olan nisanlar var.
Batı batılığını yapıyor da, ya biz?
Nerede değer yargılarımız, nerede inanç dünyamızın fani dünyaya tesiri, nerede samimiyet.
Para mevzu hakikaten ülkemiz için zor geçeceğe benziyor.
Malumunuz paranın dini, imanı, milliyeti yok, etrafımda üç kuruşluk çeyrek altın artışına deliler gibi sevinenleri görünce bunu çok daha iyi anladım.
Yazık…