Bu kadar zulümün boşa olamaz

Beklide sebepler zahir sevgili

Kimse böyle derde sessiz kalamaz

Lakin etmem sana kahır sevgili

Dünyalıktır paran pulun yatın da

Tatsız tuzsuz sohbeti lezzetinde

Zıkkım oldu ikramın izzetin de

Yediğim içtiğim zehir sevgili

Gün güne artıyor derdin bitmiyor

Bir dediğin diğerini tutmuyor

Yokluğun hasretin hiç uyutmuyor

Her gün ağlamakta mahir sevgili

Nasıl kimden aldın bu zalım aklı

Bilemedim yar aklında ne saklı

Madem kahve gözler bana yasaklı

Vuslat kıyamete tehir sevgili

Hazalım arada ağyar olunca

Yüreğimi orta yerden bölünce

Bir umudum kaldı o da ölünce

Orada muamma ahir sevgili