Güvenme dağlara karlıdır başı

Üşütür insanı buz gibi taşı

Akıyor durmadan gözümün yaşı

Dağlar arasından gelir turnalar

Yükseğinde kar boranın görünür

Engininde koyun kuzun yayılır

Yamacın da derelerin sayılır

Dereler üstünden gelir turnalar

Sisli olur ovaların düzlerin

Son baharda turnaların gözlerim

İlk baharda yayların özlerim

Yaylalar üstünden gelir turnalar

Çoban kavalını üfler bağrında

Dertli dertli çalar gönül ağrında

Sabah seherinde günün ağrında

Erken den uçuşur sende turnalar

Yaylalar otağa kurulur gider

Seçilir içinden cesur bir lider

Soğuk sularından bülbüller içir

Otağın üstünden geçer turnalar

Servetim özlemim dağ ile taşım

Çıkıp seyreylesem dağılır başım

Üfle kavalını çoban gardaşım

Kavalın sesiyle gider turnalar.