Bu günüm dünüm den karalı geçer

Serçeler çukurdan kirli su içer

Kader hep vurmaya benimi seçer

Yorgunum hayattan yoruldum usta

Ay ışı vurmaz gecem karanlık

Güneş fayda vermez donarım anlık

Kalmamış alemde nerde insanlık

Yorgunum hayattan yoruldum usta

Dostun belli değil düşman bilinmez

İnsanlar hep ağlar ne den gülünmez

Verilen sözlerden ölsen dönülmez

Yorgunum hayattan yoruldum usta

Fitne fesat kol geziyor çarşıda

Dost fırsat kolluyor hemen karşıda

Düşmana gerek yok dost var başında

Yoruldum hayattan yorgunum usta

Güven kurşun yemiş insanlık ölü

Kime gitsen bekler elinde gülü

Sırtını dönünce vurur dost önü

Yoruldum hayattan yorgunum usta

Bekle servet göreceksin gerçeği

Bölüp verdin elindeki ekmeği

Adam değil san ki soğan erkeği

Yoruldum hayattan yorgunum usta.