O küçük masum yavru köpeğin bakışları hepimizin gözünün önünden gitmiyordur. Benim hala gitmiyor. Fotoğrafı gördüğümde kolum bacağım beynim uyuştu.
Kim yapabilir hangi Allah’sız vicdansız yapabilir bu vahşeti? Bunlarla mücadele ederken kepçe operatörü gözaltına alındı. Tamam, görmemiş olabilir kolunu bacağını kazayla kesti kuyruğunu nasıl kesti mantığa çok aykırıydı veterinerler kesik izlerinin baltayla olduğunu söylediler. Suriyeli çocuğun yaptığı ortaya çıktı. Videosu yayınlandı izleyemedim. Geçen yılın görüntüsü dediler içimize su serpildi geçen yıl yaptıysa sorun yok dağılabiliriz! Her şey ortadayken yine birilerini korudular.
Seçim zamanı Suriyelilere tepki olmasın diye hop örttüler üstünü. Tabi ki biz bunu yapan çocuğu asın kesin demiyoruz. Tedavi edin adam edin ıslah edin diyoruz. Bunu kameraya çeken de bir o kadar suçlu. Bir çocuk çocukken bunu yapıyorsa büyüyünce neler yapmaz ki?
IŞİD terör örgütünün videolarını izleyip katlediyorlar gücünün yettikleri canlıları. Venedikte yıllar önce seri katil kedileri keserek başlamış bütün kadınları öldürmeye. Bu kadar mı şeytanlaştılar acımasızlaştılar?
Sonra kediye tecavüz eden, kesen, vuran, eziyet eden yaratıkların görüntüleri çıktı haberlerde. Bizde yapıyoruz durmak yok deyip yaptıklarıyla gururlandılar. Sosyal medyada canlı yayında kedi kestiler. Neden? Çünkü karşılığında caydırıcı bir ceza yok. İçlerindeki o vahşiliği çıkarmak için yarıştılar. Hangimiz daha vahşi dercesine hiç acımadılar. Hayvana işkencenin ardı arkası kesilmedi. Seçimden sonra dediler hala yok bir kanun. Tam bu bitti derken tekrar çocuk istismarcıları biz buradayız meydanı boş bırakmayız deyip kaldıkları yerden devam ettiler. Leyla hala kayıp Eylül’ün cesedi bulundu. Masum savunmasız varlıklara dokunan herkes kahrolsun. Ne zaman çıkacak bu idam neyi bekliyorsunuz daha.
Binali Yıldırım ne dedi? “Seçim zamanı verilen vaatler orda kalır” dedi.
Dürüst adam en azından. Yani hiçbirini yapmayacağız dedi. Artık hiçbir çocuk bayramda şeker almaya gelmiyor. Sokaklara oynasın diye gönderdiğimiz evlatlarımızı bir daha göremiyoruz.
Sapık insanlar sapkın zihniyetlerle dolu her yer. Çünkü bunları çocukluğunda kimse sevmemişti. Ebeveynleri şiddet uygulamış küfür etmişti. Fazlalık olarak görmüştü olmasan da olur denmişti. Hep aşağılanmış hep ezilmişti. Ya da istismara uğramıştı. Konuşursan birine söylersen diye tehdit edilmişti. Hiç sevilmemiş sevgi görmemişti. Kendi cehheneminde. O cehennemi o kendi dünyasını başkasına da yaşatacaktı. Babası annesini dövmüştü. Gözünün önünde annesi de onu. Gücü gücü yeteneydi. Büyüyünce o da aynı şeyi yaptı gücünün yettiğinden çıkardı acısını, kinini, hırsını. İçindeki o psikolojik o vicdansız o iğrenç ruhuyla yaptı. Cehennemden gelmişti çünkü. Bu onu affetmemiz acımamız için bir sebep değil. İdam edilsin ki onun gibiler caysın korksun yapamasın. Kendi cehheneminde yok olsun. Uzun zamandır bir Rabia işaretidir gidiyor. Geçenlerde Rabia işaretiyle poz vermiş bir arkadaşıma sordum. Nedir bu işaret dedim. Rabia işareti dedi. Kim bu Rabia bir kadın hangi kadın. Ses yok. Anlamı ne. Ses yok.
Rabia 8 yy’da Mısır’da yaşayan sufi bir şair kadın. Ailesinin 4. Çocuğudur. Annesi babası öldükten sonra köle olarak yaşamaya başlar. İhtiyar bir adamın kölesiyken ihtiyar adam Rabia’yı azat eder. Kadın evliyalardan biridir özgürlüğün simgesi olarak kalır. Mısır darbe karşıtları özgürlüğün simgesi olarak bunu kullanırlar böyle selam verirler. Mısır’la beraber olduğumuzu göstermek için siyasetçilerimiz de kullandı bu işareti. Çok güzel harika. Ama bizim ülkemizde istismar edilen tecavüze uğrayan çocuklarımız gençlerimiz için bir selamımız işaretimiz hepsini geçtim bir uğraşımız var mı? Mısır’ı selamladık bitti. Niye bir partinin simgesi oldu?
Rabia’nın hikâyesi de hazin bitmemiş kölelikten kurtulmuş Mısırın özgürlük simgesi olmuş. 21.yy’da yasayan sonu güzel bitmeyen çocuklarımızın gençlerimizin bir simgesi yok mu? Özgecan’ın, Muüevver’in, Eylül’ün diğerlerinin. Unuttukça sustukça en tepeye çıkıyor bu yaratıklar. Yaşasın Rabialar unutulsun Eylüller, Ayşeler, Fatmalar...