Var mı benim gibi bahtı karalı,
Bu nasıl talihim vardır yaradan,
Aramıza yüce dağlar gireli,
Sılaya kavuşmak zordur yaradan.

Bu nasıl dert imiş ben de bilmedim,
Eller gibi şad olup da gülmedim,
Şu yalan dünyada murat almadım,
Tomurcuk güllerim hardır yaradan.

Ağladım gözümde yaşım kalmadı,
Vura vura sağlam başım kalmadı,
Dünyada yapacak işim kalmadı,
Kazandığım dertler kârdır yaradan.

Ettiğim günahlar hesaba geçti,
Yüksele yüksele boyumdan aştı,
Kaçırdım fırsatı elimden uçtu,
Korkarım yerimiz nardır yaradan.

Ben de şu feleğe acep neyledim,
Dertlerimi anlayana söyledim,
Her şeyime seni vekil eyledim,
Azdı yaralarım sardır yaradan.

ZAMANÎ’yim böyle imiş kaderim,
Gece gündüz âhı feryat ederim,
Kovarsan kapından nere giderim,
Yollar tipi, boran, kardır yaradan.

ŞAİR ZAMANÎ