Dünya hancı biz yolcu.
Konar göçer dünyadan bir göçüp gideceğiz.
Tüm mesele yaşadığımız bu dünyaya kalıcı iz bırakmak, hayırla yad edilmek!
Yozgat bu hakikatin neresinde?
Hayırla yad edilme noktasında, ya da kalıcı bir iz bırakma noktasında hesap günü geldiğinde “Yozgat” profilini ortaya koysalar karşısına da sorumluluk sahibi olan bizleri, vereceğimiz yanıt ne olurdu?
Garip gelebilir ama insan düşünüyor bir an.
İnsan neleri düşünmüyor ki kendi kendiyle baş başa kaldığında.
Mesela ben neleri düşünmem ki...
Bir bardak su içerken sonrasına bir bardak suyun dahi olmayacağını.
Düşünsenize bir bardak su içiyorsunuz ve devamında ikinci bir bardak suyu bulma imkanınız yok.
Ya da elinize çaydanlıktan bir su damlası sıçradığında.
Kızgın bir sobanın yanında ısınırken çok fazla yaklaştığınızdaki his.
Gerçek sorgunun ardından gideceğiniz yer aklınıza geliyor mu?
Yalana gerek yok benim geliyor!
Çok yorulduğunuz, koştuğunuzda nefesiniz nefesine yetmediği an, aldığınız nefesin son nefes olduğunu düşündünüz mü?
Psikolojik problemlerimin olduğunu düşünebilirsiniz.
Bilakis, bunlar hatırlamak, düşünmek istemediğimiz ancak her daim belleğimizde olan konular.
Yaşım ilerlemeye başladıkça en çok neyi düşünüyorum biliyor musunuz?
Evladıma bırakacağım Yozgat’ı...
Nasıl bir Yozgat olmalı.
Yozgat olmadan Türkiye olur mu?
Olmaz elbette!
O halde nasıl bir Yozgat bırakmalayım ki, gittiğim alemde biraz olsun huzur bulayım.
Siz şuan yaşadığınız Yozgat’a, evladınızı emanet eder misiniz?
Ya da göçüp gitmesini mi yeğlersiniz?
Vardır elbet bir yanıtınız!
Şimdi daha çok düşünüyorum, evladıma nasıl bir Yozgat bırakmalayım!
Mesela ben çok kalabalık bir Yozgat düşlemiyorum.
Öyle büyü büyük fabrikalar da istemiyorum.
Şirin bir Anadolu şehri olsun Yozgat.
Ama insanları mutlu; bunun için de eğitim, sağlık, ulaşım ve yaşanabilir bir Yozgat çehresi bakımından kabuğunu kırmış bir Yozgat.
Fakat bir eksik var tüm bunlar için.
Aklımız, irademiz, zekamız bana göre ortalamanın çok üzerinde.
İmkanlar noktasında gücümüzün yetmeyeceği hiçbir hedef yok!
Ama bir şey eksik, ne yapılırsa yapılsın bir şeyler eksik kalıyor.
Bir türlü ahengi yakalayamıyor Yozgat.
Garip bir stres, bunalım, yorgunluk ve umutsuzluk hakim.
Sözlerde, sohbetlerde yeni bir gelecek vizyonu yakalayamıyor.
Biz böyleyiz ya dışarıdakiler.
Onlar da aynı, iç çekişmelere kurban ediyoruz Yozgatlılığımızı.
Bu gün biraz sesli düşünmek istedim, bence siz de yapın ve gelin hep birlikte bu şehirde ne eksik bulalım.