Aynı konu üzerinde demagoji yapmak istemiyorum.

Kur kuruya Yozgat milliyetçiliği, sloganla memleket severlik yapacak kadar zamanım da bu yönde boşa harcayacak enerjimde yok.

Neredeyse her yıl ısıtılıp ısıtılıp önümüze getirilen bir gerçek üzerinde konuşalım istiyorum.

Yozgat özellikle üniversite öğrencileri için yaşanabilir kentler sıralamasında sonlarda yer almış. Siz bu kapsama normal vatandaşları da alabilirsiniz.

Yozgat’ı ilk defa harita üzerinde gördük diyenlerin sözleri ile üzüldük, kızdık, sitem ettik yıllarca.

TV kanallarında Yozgat’ın ‘Y’ si, hava durumu raporlarında geçen Yozgat ismi ile teselli bulduk, mutlu olduk.

Şimdilerde memnun edemeyen Yozgat profili karşımızda.

Kimi neye göre memnun edemiyoruz?

Öğrenci kardeşlerim adına hemen bir özeleştiri yapayım,

Öğrenci olsam Yozgat’ta bir kere otobüs sisteminden dolayı şikayetçi olurum. Seferlerin biraz daha sık ve de düzenli olmasını isterim.

(Yozgat’ta vatandaşın da çözüm bekleyen taleplerinden bir tanesi şehir içi taşımacılık.)

Şehirde tiyatro alanında aktivite yok. Hem sahnede kendini göstermek isteyen hem de tiyatro izlemek isteyen öğrenciler adına ciddi eksiklik.

Alışveriş sektöründe çeşitlilik yetersiz kalıyor. Yozgat bu anlamda istenileni veriyor desem yanılmış olurum.

Kafe, eğlence mekanı türünden alanlar yeterli olmasa da son yıllarda ciddi anlamda artış oldu.

Kafeterya çok fazla tercih ettiğim mekanlardan değildir ama biraz daha kurumsal, özellikle insanların kahvesini içip kitap okuyabileceği nezih alanlar oluşturulabilir.

Onun dışında bir öğrenci, ya da öğretmen veya doktor Yozgat’tan ne ister?

Yozgat’a gelmeden önce bir insan nasıl bir hayat yaşıyor olmalı ki bu şehirde önceki yaşamından eksiklik hissetsin.

İtiraf etmem gerekirse, Yozgat’ta aman aman bir şehir havası yok!

Şehir havasından kastım gökdelenler, beton yığını yapılar, her yanı asfalt yollar değil.

Yozgat’ta mümkünse hiçbir zaman şehir havası olmasın.

Şehir kimliği olsun, tabi ruhu ile birlikte.

Yeni Çin Mahalleleri (Kent Park) oluşmasın mesela.

Yaşadığımız toprakların memnuniyetsizlik ölçüsüne baktığımda asıl memnuniyetsizliğin insanların doyumsuzluğunda olduğunu görüyorum.

Yaşadığı şehirde belki de sinemaya, tiyatroya, eğlence mekanlarına vakit bulamayanlar,

Devasa AVM’lerde taban şişirmekten öteye gitmeyenler,

Beton şehirlerde robot hayatı yaşayanların tek başına ‘Yozgat’tan memnun değiliz’ demelerini kabullenmiyorum.

Sanırım burada asıl memnuniyet ölçüsü şehrin yerlisi, bu topraklarda doğanlarla başlamalı.

Evvela bizler memnun olmak adına gayret ortaya koymak zorundayız.

Bu gayretin adı yol gösterici eleştiri de olabilir şehrin imajına katkı sunabilecek bir girişimde.

Kuru kuruya memleket milliyetçiliği yapıp sonrada susmak neden memnun olmadığını bilmeyen memnuniyetsizlerle bizi aynı safta bir araya getirir vesselam.