Kıymetli okurlar; Şiir yazmak gerçekten büyük bir meziyet ve herkesin yazamayacağı gibi yazanlara da çok kıymet vermek gerek diye düşünüyorum.

Çok nadir şiir yazan biri olarak sizlerle bir şiirimi paylaşmak istiyorum.

ZİNDAN

En Büyük zindan değil midir kafamızın içi

Yüksek Duvarlarla çevrilmiş gibi...

Yıkmalı bu duvarları serdengeçtiler gibi...

Ne ülkümüz Ülkü' ne Yolumuz yol artık

Nerede serdengeçtiler nerede atsızlar

Biçare savrulduk dört bir yana

Birimiz bir dağ başında şehadete koşarken

Bir diğerimiz koltuğunda omurgasızca …

Kalkmalı ayağa ama nasıl

Kimlerle gidilmeli kızıl elmaya

Yafta bizde kin biz de vefasızlık bizde

Kim silecek Bunları kim yıkacak beynimizdeki surları...

Ne yolumuz yol artık ne dinimiz din, yuvarladık her şeyi kendimize kendimizce

Bitmeyen Çile yok yıkılmayan zindan

Kurtulmak gerekir kafamızdaki zindandan

Ama nasıl çare ne?

Ne ozanları anladık ne Muhsinleri

Ölünce mi kıymet bilmek gerek illaki...

Ne yolumuz yol artık ne ülkümüz ülkü,

Yol utangaç yolcular kaypak

Sızlıyor Başbuğ üşüyor Muhsin...

İyiliğe koşarken hep bir engel

Kötülük dörtnala

Kim dur diyecek bu vefasızlığa...

Sağlıcakla kalın.