Zordur kadın olmak Anadolu’da.
İster yavaş söyle, istersen bağır,
Feryadını duymaz, vicdanlar sağır.
Zordur kadın olmak Anadolu’da.

Er başında yoksa dinlenmez sözün,
Başın önde olur, yerdedir gözün.
Kaçarsın insanlardan, sararır yüzün.
Zordur kadın olmak Anadolu’da.

Duygusuz sanırlar sanki ruhsuz taş,
Örtüden taşmasın dikkat et, saç bağır.
Adımı sağlam at, yollar çirkef, yaş.
Zordur kadın olmak Anadolu’da.

Çarşı pazar gezme, eller tef çalar,
En ufak hatanda diline dolar.
Güz gelir bakarsın, al gülün solar.
Zordur kadın olmak Anadolu’da.

Ne kırmızı rujun olsun ne kokun,
Duruşun da gizli, silahın okun.
Dik dursan da kırık, kanadın kolun.
Zordur kadın olmak Anadolu’da.

Beyaz mavi uymaz senin dengine,
Kapılma pembenin hiç ahengine.
Bürüneceksin gri siyah rengine.
Zordur kadın olmak Anadolu’da.