2015’li yıllardı. Çorum’ dan rahmetlik Ahmet dayımın oğlu Sevban hanımıyla birlikte bizi ziyaret etmeye geldiler. Akşama doğru eşim bunları kent parka dolaştırmaya götürdü. Size inşaat halindeki yeni evimizi de gezdireyim dedi. İnşaat halindeki evimiz Sorgunlu Çayların yaptırdığı Spor Vadisinin tam karşısında idi. Bana da İsmail sen de hazırlan bizimle gel dedi. Ben biraz rahatsızdım, siz gidin ben yatacağım dedim. Onlar gitti, ben de biraz yatıp uyumaya çalıştım. Hafiften hafife sırtımdan karnıma doğru bir sancı başladı. Kalktım odada biraz dolaştım. Ağrı git gide artıyordu. Evde benden başka kimse yoktu. Telaşlanmaya başladım. Ben neyi bekliyorum? Vakit geçmeden oğlum Yasin hocaya haber vereyim, beni alsın hastaneye götürsün dedim. O zamanlar Yasin hoca Yozgat Müftülüğünde vaaz hocası idi. Telefonu açtım. Yasin acele gel beni al hastaneye götür, benim sancım yavaş yavaş artıyor dedim.

Yasin hoca geldi arabası ile beni devlet hastanesi acil servisine götürdü. Doktor muayene etti. Röntgen filmine gönderdi. Benim sancım o kadar arttı şiddetlendi ki yeri göğü ısırıyordum. Yerlerde yuvarlanıyordum. Dayanılacak gibi değildi. Bir yandan da salavat getiriyordum. Vakit gecenin 10’ u olmuştu. Oradakiler benim halime bakıp çok üzülüyorlardı. Oğlum Yasin sık sık doktora gidiyor. Babam yerlerde sürünüyor, ne olur bir iğne yapın da sancısı geçsin diyordu. Babam ölecek hiç durmadan salavat getiriyor diyordu. Onlar da röntgen filmi belli olmadan hiçbir şey yapamayız. Bir saat kadar bu sancıyı çekecek. Buna mecburuz dediler. En sonunda röntgen filmi belli oldu. Aldılar bunu o zamanki cerrahi doktora götürüp gösterdiler. O baktı bir ihtimal safra kanalı tıkalı, safra kesesi de taşla dolu, buna bir de ultrason filmi çekelim, yukarı cerrahi bölümüne yatırın dedi.

Cerrahi bölümüne yattım. Hiçbir şey yemeyecek, içmeyecek, sadece serum takılacak dedi. Beni yukarı kata cerrahi bölümüne yatırdılar. Sabah olunca doktor geldi. Bana bir de tomografi filmi çektiler. Doktor ona da baktı, inceledi. Buna bir de emar çektirelim dedi. Emar da hastanenin üst kısmındaki bir binada idi. Taksiyle beni oraya götürdüler. O binada bana emar filmi çektiler. Emarın CD’sini alıp geldik. CD’den anlayan doktor izindeymiş. Onun gelmesini bekledik. Cerrahi koğuşta 4-5 kişi kalıyorduk. Onlardan biraz düzelen olursa bir ay sonra gel seni ameliyat edeceğiz deyip gönderiyorlardı. Ben doktora yemek yiyecek miyim dedim. Doktor yemek de su da içmeyeceksin dedi. 4-5 gün bu vaziyette kaldık. Eşim de yanımda refakatçi olarak kalıyordu. Bazen yatacak bir kanepe buluyordu. Bazen de diğer refakatçılardan o da kalmıyordu. Eşimi zorla razı ettim, eve git dinlen burda sen de hasta olacaksın dedim. Eşim de üzülerek eve gitti. Sen burda yatarken ben nasıl eve giderim dedi.

Doktor geliyor hastalara bakıyor, seni yarın taburcu edeceğim, bir ay sonra gel ameliyat edeceğim diyordu. Bana hiçbir şey söylemiyordu. Bir gün doktora hocam ben burda ne kadar yatacağım yemek yiyecek miyim, su içecek miyim dedim. Doktor bana kızdı. Sana yemek de su içmek de yasak dedi. Ağrını sancını gidermedik mi dedi.

Bugünkü anlatacaklarım bundan ibaret olup haftaya kaldığımız yerden devam etmek üzere yazımı Yozgat destanı ile bitiriyorum. Hepinize selamlar, sevgiler, saygılar.

Y O Z G A T D E S T A N I

Altaylardan gelir uludur soyu

Pamir yaylasının karıdır YOZGAT

Aslı Oğuzata Bozok’tur boyu

Asildir azizdir arıdır YOZGAT

ALPASLAN’ la açılmıştır kapısı

Erenlerle biçilmiştir tapusu

Yurt olalı bu temliğin hepisi

Anadolu’nun öz şarıdır YOZGAT

Dulkadiroğlu’ndan bir Kızılkoca

Önünde Alperen yanında hoca

Mülk etmiş bozkırı bir uçtan uca

Çiçektir, kovandır arıdır YOZGAT

Soğlukta çamlar geçmiş hazıra

Piri fani avdet etmiş huzura

Eğricede sütü sunmuş HIZIR’ a

Gönül ülkesinin varıdır YOZGAT