Yine sana hasretim yine şafak söküyor

Sokaktaki lambalar şimdi söndü sönecek

Özlem/in vahameti üzerime çöküyor

Hüzünlü gözlerimden yaşlar indi inecek

Sen gittin ya hayalin gitmez gönül yurdumdan

Bana bir hal olacak hasret/inin derdinden

Üç yıl geçti vefasız gidişinin ardından

Bekle diyor yüreğim bir gün Döndü dönecek

Yorgun düşen bedenim uyur uyanır gama

Her gecemde Hayal’in düşer ışıksız cama

Yüreğim hasretine belki dayanır ama

Yüzlerim gözyaşımla yine yundu yunacak

Hazan der bugün yarın günü güne eklersin

Çık gel artık vefasız daha neyi beklersin

Korkum o ki giderim boş odamı yoklarsın

Azrail ikramını aha sundu sunacak