Kul beşerse övünme sadık dostu düş de gör
Az menfaat uğruna yüreğine kir düşer
Dilden dile düşürür eline bir fırsat ver
Dostum dediğin dostun dostuna der sır düşer

Odur ay’ım güneşim gözüm ışığım desen
Hayatımın neşesi gönül beşiğim desen
Odur canım cananım Sıtkı aşığım desen
Şartlar olgunlaşınca fırıldağa fır düşer

Timsah’ı gözyaşları sevgiler derin değil
Sevda denen kutsiyet yüreği körün değil
Keremim der aslı yok Şirin de Şirin değil
Seven ne Ferhat olur ne uğruna ser düşer

Zalim da bir gün anlar umutları soldu mu?
Boş bıraktığı yerler çile keder doldu mu?
İçine köz bırakan bir de zalım oldu mu?
Bahtına sarp kayalık aşılmayan sur düşer

O vefasızdı diye dil demezse adını
Hiçbir sebep söndürmez ruhundaki odunu
Maşuk olan duymazsa aşığın feryadını
Çığlık, çığlık sustu mu gök yarılır yer düşer

Hazanım can taşıyan sanma tedbirli olur
Adına sevda denen bela ayağa gelir
Yiğit hayıflanır mı takdir demeyi bilir
Yazgı bu ya kalleşin tuzağına er düşer