Dönüşü yoksa gidişin acıları dindir de git
Önüne eğip başını boynunu bükerek gitme
Dağlar, bir kıvılcım olsa canın yanar söndür de git
Üzüntüne dayanamam ruhunu yakarak gitme

O yemyeşil gözlerinin edasına kandım derim
Böylesi bir sevda ile az biraz da/yandım derim
Ben senin yerinde olsam rüyaydı uyandım derim
Dök içindeki ben/leri özlemler çekerek gitme
O an neler çektiğimin hikmetine eremezsin
Taş mı dersin bunun kalbi anlam bile veremezsin
Göremezsin bir yanar dağ bir duman da göremezsin
Ya koy verirse gözlerin arkana bakarak gitme

İçimde kıyamet kopar dağ yıkılır üzerime
Ahlarımı da gömerim ruhundaki mezarıma
Sen değil felekler yanar bu sessiz ahu zarıma
Ok olur kirpikler gözyaşı dökerek gitme