Gün geldi, okulu bitirdim. Cumartesi veya Pazar günü çalışma yoktu. Ben kendime bir tabla yaptım. Beyazıt’ta pazarcılık yapmaya başladım. Ne alırsan bir lira. Tarak, tırnak makası vs. Her şey var. Boş gezmek istemediğim için çalışıyorum. Ama iki gün içinde haftalıktan çok para kazanıyorum.
Ama bir gün insan azmanı gibi bir adam geldi. Tezgahıma bir tekme attı. Malzemeler yerlere saçıldı.
Benden izinsiz buralarda satamazsın deyip bağırdı. Ben sesim çıkarmadım. Çünkü adam oldukça kaba. Malzemelerimi topladım. Dükkana geldim. Fakat içlendim. Kendimi sahipsiz gördüm. O mıntıkanın ünlü kabadayı abi bizlere elbise diktiriyordu.
Gelince derdimi iyice anlattım. O abi kızdı. İnsanların rızkını ancak Allah keser, o kimki senin ekmeğini kesiyor deyip benim elimden tutup Beyazıt meydanına götürdü.
Oradaki seyyar çalışanlara, bu delikanlı bu mevkide satış yapacak. Kim mani olursa bana gelsin. Beni az çok biliyorsunuz. Bu delikanlı benim yiğenim, buna gelecek zarar bana gelir dedi.
Sonra o mıntıkada kimse bana ileri git bile demedi.
Tekme atan insan azmanı beni görüp sesini çıkarmadı. Hatta yanımdan bile geçmedi.

İstanbul yolculuğum başladı. Çok heyecanlıydım. Otobüs gittikçe heyecanım artıyordu.
Şoför Düzce’de yemek molası verdi. Otobüsü bulamam diye yerimden inmedim. Uzun yolculuğun ardından, İstanbul’a vardım, arkadaşlarımı buldum. Mustafa İpeker, Kadir Köseoğlu, Mahmut Orhon, Mehmet Bahçeci, hepsi bir olup bana iş aradılar. Terzi Ali’nin yanında iş buldum. Ama İstanbul’da ceketçi ayrı, pantoloncu ayrı, yelekçi ayrı. Ben bunların hepsini yapıyorum. Çünki yetişmeye öyle başladım, ellerim çabuk.
Terzilikte eli çabuk olmak ayrıcalık. Birde işlerin hepsini yapmam bana avantaj oldu. İşe başladığım yere de avantaj oldu. Beni çok sevdi usta. 20 kişi çalışıyorduk ama dükkanın anahtarı bende. Dükkanı ben açıyorum, kapatıyorum. Terzi Ali Usta, burası İstanbul evlat, dikkatli ol deyip bana nasihat ederdi.
Bir müddet sonra gece okuluna yazıldım. Okul Terzilik Tekamül Enstitüsü. Oraya gitmek için bir ustanın yanında 6-7 sene çalışmak lazım. Böyle bir belge almak önemliydi. Ali usta, yaptığım işi gördüğü için belge verdi. Bende okula götürdüm. Yozgat’tan enstitüye giden tek ben vardım.