Mevla’nın işene akıl mı erer
Bana gönül veren ona köz vermiş
Vuslatın sancısı ömür mü sürer
Bana tehir veren ona tez vermiş

Yerli yersiz çok biniyor dalıma
Zalım desem benzemiyor zalıma
Eller gibi bakıp geçen halıma
Bana vicdan veren ona az vermiş

Aşık oldum onu gördüğüm anda
Hiç gözüm kalmadı sarayda handa
Bulunmaz ya güzelliği cihanda
Bana astar veren ona yüz vermiş

Esti sam yelleri inceden vurur
Tomurcuk güllerim dalımda kurur
Sinemde yaramla eğlenir durur
Bana kusur veren ona koz vermiş

Hazanım karşımda durdu vefasız
Gülüşlerle tuzak kurdu vefasız
Kahve gözleriyle vurdu vefasız
Bana derdi veren ona kuz vermiş