Türk Töresinin bir şartı da yüksek vazife duygusudur. Vazifeyi her ne pahasına olursa olsun yapmaktır. Diğer bir şart, toplum uğrunda her çeşit fedakârlığı yapmaktır. Millete hizmet yolunda şahsi menfaatlerden, şahsi zevklerden feragattir. Vazgeçmektir. Kişiler kendilerini millet için feda ederler. Türk Milleti'nin büyüklüğü böyle yükselecektir. Onu sizler yaşatacak, sizler yükselteceksiniz. Türk Töresinin en önemli bir gereği de sır saklamaktır. Sır saklamak...
Bu şekilde tarif ediyor Türk’ün özündeki duruşu mekanı cennet Alparslan Türkeş.
Vefatının 21’nci sene-i devriyesinde O’nu anlatmak, bir devlet adamının vatan aşkını dile getirmek, bir Başbuğ’u tasrif etmek o kadar zor ki.
Bu anlamda Türkeş’i anlatan biz değil, O’nun dava arkadaşları, yol arkadaşları, yakınında bulunmuş, fikirlerine, zikrine, hayat felsefesine şahitlik etmiş arkadaşları anlatsın istedik.
Yozgat Çamlık Gazetesi olarak merhum Alparslan Türkeş’in Hak’ka yürüdüğü 4 Nisan’a özel bir röportaj çalışması yaptık.
Dava arkadaşlarından O’nu dinlerken bir kere daha yaptığımızın doğru olduğunu gördük.
O’nu ancak tanıyanlar anlatmalıydı.
Mücadeleyle yoğrulmuş, kimi zaman o mücadeleyi devleti yönetenlerin şahsi menfaatlerine karşı vermiş ancak bir kere olsun devletine kin beslememiş, düşman olmamış devlet adamını bir kez daha tanıma fırsatımız oldu.
Her biri kıymetli bilgiler, özel anılar…
Alparslan Türkeş’i birkaç kez yakinen görme imkanım oldu.
O’nu anlamak, tanımak için yaşım çok gençti…
Ancak fikirlerini idrak etmek noktasında çocuk yaşta “Kızıl Elma” idealini benimseyerek, bu günleri o günlerden görmüş olmanın da ayrıcalığını hissettiğimi aczine belirtmek istiyorum.
Ömrünü devletine vakfetmiş bir liderin fikirlerini tanımak, o fikirlerin ışığında yol bulmak hakikaten ayrıcalık kazandırıyor.
Sözü fazla uzatmayım, yokluğu hissedilen bir liderdi.
Bilgeydi,
Devlet adamı,
Başbuğ’du…
Mekanı cennet olsun…
(1976 senesinde Hacca gitmişti. Hac sırasında Kabe-i Muazzama'nın temizliği için kullanılan bir süpürgeyi hatıra olarak yanında getirmişti. O süpürgeyi "Sevgili Peygamberimizin ayaklarının değdiği yerleri süpürdüğü" için öpüp kokluyordu.)