Bugün genç olmak, sadece hayata hazırlanmak demek değil; aynı zamanda devasa bir beğenilme ve onaylanma pazarında var olma mücadelesi vermek demek. Kafanızı nereye çevirseniz her şeyi başarmış, hiç hata yapmayan, sürekli mutlu, harika seyahat eden ve kusursuz görünen hayat filtreleri var. Ekran kaydırırken karşılarına çıkan bu illüzyon, gençlerin zihnine sessizce şu fısıltıyı bırakıyor Eğer mükemmel değilsen, yeterli değilsin.
İşte tam bu noktada, gençlik dünyasının üzerine görünmez ama çok ağır bir sis çöküyor Kusursuzluk kapanı.
Yetişkinler olarak bizler de farkında olmadan bu kapanın dişlilerini sıkılaştırıyoruz. Onları sürekli bir başkasıyla kıyaslayarak, sadece aldıkları sonuçlarla, kazandıkları unvanlarla ölçmeye kalktığımızda farkında olmadan şu mesajı veriyoruz Seni sadece başardığın sürece seviyorum. Oysa gençlik, doğası gereği deneme, yanılma, düşme ve o düşüşlerden ders çıkarma dönemidir. Hataya yer bırakmayan bir hayat algısı, gençlerin içindeki o muazzam yaratıcılığı ve özgünlüğü daha doğmadan baltalar.
Bugün gençlerin en çok ihtiyaç duyduğu şey, mükemmel olma zorunluluğu değil; hata yapma özgürlüğüdür. Yargılanma korkusu taşımadan, Ben bu yolda yürümeyi denedim ama burası bana göre değilmiş diyebilme konforudur.
Çünkü insanı büyüten, olgunlaştıran ve kendi karakterini inşa etmesini sağlayan şey kusursuz başarılar değil; kırıklardan, hatalardan ve yeniden ayağa kalkışlardan süzülen tecrübelerdir.
Gelin, gençlerin omuzlarındaki bu başkası gibi olma yükünü hafifletelim. Onlara sürekli yön göstermek, onları sınırları çizilmiş kalıplara sokmak yerine; kendi renklerini, kendi ritimlerini bulmalarına alan açalım. Bir gencin en büyük başarısı, herkesin birbirine benzemeye çalıştığı bu çağda sadece kendisi olma cesaretini gösterebilmesidir.
Unutmayalım; dünya, tornadan çıkmış gibi birbirinin aynı olan kusursuz robotlarla değil; hatalarıyla, heyecanlarıyla ve tüm doğallığıyla kendi hikayesini yazan cesur gençlerle güzelleşecek.