Y aptığım sporlar dolayısıyla Türkiye’nin birçok yerine gitme fırsatı buldum ve bu şekilde Yozgat’la aralarındaki farkı realist bir şekilde gözlemleyebildim.
Bu illerden bir kısmı Yozgat’tan daha gelişmiş yerler değillerdi; fakat kültür düzeylerinin görece daha yüksek olduğu düşüncesine vardım.
Bu sonuca ulaşmamda insan ilişkileri temel faktördü. İşte bizde sorun burada başlıyor... Her ne kadar sosyo-kültürel anlamda eksikliklerin olduğu söyleniyor olsa da Yozgat’a dışarıdan gelen herkes insanından yakınıyor.
“Ben burayı aslında çok sevdim de insanlarını bir türlü sevemedim” diyor kiminle konuştuysam.
Bu konunun bence ciddi şekilde irdelenmesi, sorunun kaynağı olarak da, çözümü olarak da gençliğe inilmesi gerekiyor.
Eşimizle, dostumuzla dışarı çıktığımızda ise bu söylemlerin aslında ne kadar yerinde olduğunu ne yazık ki görüyoruz...
Bu topraklar için ne diyor eskiler; Bu diyarlar yiğidin harman olduğu diyardı, soğuğu sert ama insanı mert olan diyardı, delikanlı diyardı...
Lise Caddesi’nde karşı kaldırımlar arasında birbirinin annesine, kızkardeşine küfür eden, genç kızlara sarkıntılık edip laf atan gençlere sahip bir memlekete hangi ara dönüştük?
Bize ne oldu? Ben bunun sorumlularının öncelikle sistemin, sonra tüm Yozgatlıların, imkânı, gücü olduğu hâlde burayı yok sayanların, Yozgatlı olmalarına, buranın ekmeğiyle büyümelerine karşın, kaynaklarını başka yerlerde kullanan kişilerden ötürü kaynaklandığını ve her kurumda olan “başımız ağrımasın” zihniyetinden ileri geldiğini düşünüyorum.
Bizim bu sıkıntıyı çözmemiz hemen olacak bir iş değil, bazı şeyleri önce zihniyette bitirmek gerekiyor.
Buna şimdi başladığımız takdirde ancak iki nesil sonra zihniyet değişecektir. Bizim, dışarıda üniversite okuyan, mezun, iyi eğitimli, vizyon sahibi, değişime, gelişime açık arkadaşlarımız yok mu?
Var! İşte bizim cehaleti aşmamız, dünyayla rekabet edebilecek konuma gelmemiz için bu arkadaşların dinamizmine ihtiyacımız var.
Onlar burada gelişimin, değişimin öncüsü olurlarsa bundan herkes fayda görecektir ve bu noktadan sonra gençliğin enerjisini, performansa dönüştürmeye başladığımız anda bize yakışan başarı ve gelişim grafiğini yakalamamız işten bile olmayacaktır...
Biz gençler Türkiye için, Yozgat için bir velinimetiz, bu ülkenin geleceğiyiz. Sisteme karşın, zorluklara, imkânsızlıklara karşın sonsuz potansiyele sahip bir yaşamda fark yaratabilmenin de sonsuz seçeneğinin olduğunu bilerek hareket etmeliyiz.
Bu noktada bir örnek vermek istiyorum.
Bir meşe palamudunu düşünün. 4-5 cm boyunda, doğanın çok hoş bir güzelliğidir. Bu meşe palamudunu eğer uygun şekillerde toprağa eker ve bakımını sağlarsanız, filizlenir, fidan olur ve zamanla büyüyüp koca bir meşe ağacına dönüşür. O meşe ağacından yine elde ettiğimiz meşe palamutlarını aynı özenle toprağa eker ve yine düzenli bir şekilde bakımını yaparsanız yüzlerce meşe ağacına ve sonunda bir meşe ormanına dönüşür.
Bir tek meşe palamudunun içinde, gözünüzün görebildiği bütün ovaları meşe ormanına dönüştürme kapasitesi, potansiyeli vardır. Ancak bunun olabilmesi için uygun koşulların oluşturulması gerekir. Fakat aynı meşe palamudunu bakım yapmak yerine çakılların arasına koyarsanız zamanla çürür ve yok olur gider, içindeki potansiyeli açığa çıkaramaz.
İşte o potansiyel biziz; Türk gençliği, Yozgat gençliği...
Artık bizi yönetenler, devlet adamları, herkes bunun farkına varmalı.
Yozgat’ta değişimin, gelişimin öncüsü olmak istiyorsak, bir şeyleri değiştirmek istiyorsak buna kendimizden başlamalıyız.