“Biz insanı zorluklarla mücadele edecek şekilde yarattık.”
(Beled Suresi, 4)
Hayat neden bu kadar zor?
Neden her adımda bir engel, her hedefte bir bedel var?
Çünkü insan, sadece rahat etsin diye değil; olgunlaşsın, güçlensin ve anlam kazansın diye yaratıldı.
Beled Suresi’nin bu kısa ama derin ayeti, insanın kaderini tek bir cümlede özetler: Mücadele kaçınılmazdır. Fakat daha da önemlisi, insan bu mücadeleyi aşabilecek güçle donatılmıştır.
İnsan zayıf değildir.
Eksikleri vardır ama aklı vardır.
Hataları vardır ama vicdanı vardır.
Düşer ama yeniden ayağa kalkabilecek iradesi vardır.
İşte bu yüzden sorumludur.
Çünkü güç verilmeyen bir varlığa yük yüklenmez.
Hayat dikenlidir, evet.
Ama insanın eline o dikenleri aşacak irade de verilmiştir.
Fırtına vardır.
Ama yönünü bulacak akıl da vardır.
İmtihan vardır.
Ama sabır da vardır.
Asıl mücadele ise çoğu zaman dışarıda değil, içeridedir.
İnsan en çok dünyayı değil, kendini kaybeder.
Nefis kolay olanı ister.
Ruh ise doğru olanı…
İşte bu iç çatışma, insanın gerçek sınavıdır.
Zorluklar bu yüzden vardır:
Yıkmak için değil, inşa etmek için.
Çünkü karakter, rahatlıkta değil; zorlukta ortaya çıkar.
Cesaret korkuyla, sabır sıkıntıyla, adalet ise güçle anlam kazanır.
Bu yalnızca birey için değil, toplumlar için de böyledir.
Tarih açıkça gösterir ki;
Kazananlar bekleyenler değil, mücadele edenlerdir.
Bugün psikoloji buna “dayanıklılık” diyor.
Kur’an ise bunu asırlar önce haber verdi:
İnsan, zorluğa dayanabilecek şekilde yaratılmıştır.
O halde mesele şudur:
Hiç düşmemek değil, her düştüğünde yeniden kalkabilmek.
Hiç kaybetmemek değil, kayıptan ders çıkarabilmek.
Acıdan kaçmak değil, onun içindeki hikmeti görebilmek.
Çünkü insan, zorluklardan kaçsın diye değil; zorlukları aşsın diye yaratılmıştır.