Geçen hafta çok sevdiğim canım arkadaşlarım ve dostlarımla 3 günlük Karadeniz turuna çıktık. En sevdiğim tur şirketi Gümüş Tur ile, İrfan ve Mehmet abim eşliğinde gittik.
2014 yılında da Karadeniz’e gitmiştim. Yeşiline, doğasına hayran kalmıştım. Ama şimdi o güzelliğinden eser yok. Çünkü o güzelim doğa harikası, Karadeniz’in kalbi olan Uzungöl bambaşka bir hale gelmiş.
Arap turistlerin ve yatırımların yoğunluğu bölgenin dokusunu ciddi şekilde değiştirmiş. Lokantalar, oteller ve dükkânların büyük bölümü onların işletmesinde. Yolda yürüyorsunuz, her yerde Arapça konuşuluyor. Uzungöl’ün o halini görünce o kadar üzüldüm ki, sinirden ağlamamak için kendimi zor tuttum. Yakında Ayder Yaylası da Uzungöl gibi olur diye endişe ediyorum.
Niye? Neden? O güzelim yerler neden bu hale geldi? Uzungöl adeta bir festival alanına dönmüş. Parklar yapılmış, kenarları dükkânlarla dolmuş. Nüfusun büyük bir kısmı Arap turistlerden oluşuyor.
Karadeniz insanını çok milliyetçi bilirdim, hep öyle düşünürdüm. Ama görünen o ki birçok arazi, dükkân ve işletme satılmış ya da kiraya verilmiş. Karadeniz adeta Arap ülkesi gibi olmuş. Sokaklarda onların yemek kokuları, onların baharatlarının kokusu var.
Çok üzgünüm, çok sinirliyim. Hayal kırıklığına uğradım. O güzelim Karadeniz, Trabzon ve Rize bambaşka bir yer olmuş. Resmen Arap istilası varmış gibi hissettim. Hiç abartmıyorum; kendimi sanki Arap Yarımadası’ndaymışım gibi hissettim. Her yerde onlar var, her yerde onların etkisi hissediliyor.
Ah benim güzel ülkem... Ah benim güzel Karadeniz’im...
Memleketime döndüm ama yüreğim buruk, kafam karışık. Arkadaşlarımla birlikte çok üzüldük, çok sinirlendik. İçimiz gerçekten çok acıdı.
Gezinin en güzel yanı ise arkadaşlarımla birlikte anın tadını çıkarmak oldu. Ağzımızda çok tat kalmadı ama yine de mutlu olmaya çalıştık.
Bizi güldüren, enerjik, saygılı ve bir dediğimizi iki etmeyen İrfan’a; bize şahane rotalar hazırladığı için, Mehmet abime de bizi hep el üstünde tuttuğu, sürekli eksiğimizi gediğimizi sorduğu ve bir an olsun yanımızdan ayrılmadığı için gönülden teşekkür ediyorum.
Ve canım arkadaşlarım... Sizinle her yere, nicelerine... Hepinizi ayrı ayrı çok seviyorum. Yeriniz benim için çok ayrı.
Canım İrfan’a ve bir tanecik Mehmet abime yürekten teşekkür ederim.