O gece sadece Türkiye’de tanklar yürümedi…
Ekranlarda da başka bir şey akıyordu.
Henüz millet ne olduğunu anlamaya çalışırken, okyanus ötesinden gelen yayınlarda dikkat çeken ifadeler birer birer düşüyordu:
“İyi çocuklar…”
“Türkiye’yi kurtarıyorlar…”
“Bizim tarafımızdalar…”
Bu sözler, sıradan bir yorum değildi.
Bunlar, bir zihniyetin, bir bakışın, belki de perde arkasındaki büyük hesabın dışa vurumuydu.
Millet sokakta can verirken, bazı ekranlarda darbecilere umut bağlanıyordu. Muhalefet lideri ekran başında darbeyi izlerken Türk kahvesini yudumluyordu. Kimi bankamatik kuyruğunda beklerken vatanseverlerde ellerinde bayraklarla tanklara, helikopterlere direniyordu. Ses hızını aşarak kulakları sağır eden F-16 lara levye fırlatıyordu.
İşte bu yüzden 15 Temmuz, sadece bir darbe girişimi değil…
Aynı zamanda bir ihanetin deşifre olduğu gecedir.
---
GÖRÜNEN VE GÖRÜNMEYEN KUŞATMA
15 Temmuz’da hedef sadece bir hükümet değildi.
Hedef, doğrudan milletin iradesiydi.
Ama daha derinde bir hedef daha vardı:
Türkiye’nin yönünü, kararlarını ve geleceğini belirleme hakkı.
Bir yanda üniforma giymiş ihanet, diğer yanda ekranlardan yapılan yönlendirmeler…
Bu, sadece içeriden değil, çok katmanlı bir kuşatmaydı.
Tıpkı Ergenekon’da olduğu gibi…
Bir sıkışmışlık, bir kapan, bir nefessizlik hali…
Ama hesap edilemeyen bir şey vardı:
O millet hâlâ diriydi. Damarlarında atalarından gelen Türklük ruhu, milli birlik ve beraberlik ve vatan sevdası vardı. Çanakkale ruhu halen yaşıyordu.
---
DEMİR DAĞI DEĞİL, KORKUYU ERİTEN MİLLET
Ergenekon Destanı’nda çıkış yolu demiri eritmekti.
15 Temmuz’da ise eritilen şey korkuydu.
Tankların önüne yatanlar, kurşunun üstüne yürüyenler, sadece bir darbeyi durdurmadı…
Bir zinciri kırdı.
Eli boştu ama yüreği doluydu.
Silahı yoktu ama inancı vardı.
Ve o inanç, tüm hesapları bozdu.
---
SENARYO ÜLKE DIŞINDA YAZILDI, AMA SONUNU TÜRK MİLLETİ DEĞİŞTİRDİ.
Belki planlar yapılmıştı…
Belki senaryolar hazırdı…
Belki de sonuç çoktan ilan edilmişti bazı zihinlerde…
Ama bir şey hesaba katılmadı:
Millet.
Çünkü bu kez millet seyirci olmadı.
Sahneye çıktı.
Oyunu bozdu.
15 Temmuz, bu yüzden bir kırılma anıdır.
Bir milletin, kendi kaderine el koyduğu gecedir.
---
İHANETİN PERDE ARKASI VE GERÇEK
O gece ortaya çıkan tablo şuydu:
İhanet sadece içeriden değildi.
Sadece silahla da değildi.
Zihinlerle, algılarla, beklentilerle de örülmüştü.
Ama gerçek, ekranlarda yazılanlardan farklıydı.
Gerçek; sokakta duran, bayrağını bırakmayan, geri adım atmayan Türk millettiydi.
---
İKİNCİ ERGENEKON MU?
Eğer Ergenekon:
- Kuşatmadan çıkışsa,
- Yeniden doğuşsa,
- Bir milletin kendini hatırlamasıysa…
Evet.
15 Temmuz, modern çağın Ergenekonudur.
Ama bu kez demir değil, ihanet eritildi.
---
SON SÖZ
15 Temmuz, sadece bastırılmış bir darbe değildir.
O gece, bir millet şunu ilan etti:
“Beni içeriden de dışarıdan da kuşatsanız…
Ben yine çıkarım.”
İşte bu yüzden 15 Temmuz’u anlamak, sadece geçmişi anlamak değildir.
Bu milletin ne zaman, nasıl ayağa kalkacağını anlamaktır.
Çünkü bazı geceler vardır…
Sabahı güneş değil,
millet getirir.